noun

confessor

ผู้ฟังการสารภาพบาป, ผู้ประกาศความเชื่อ

The priest acted as her confessor for many years.

บาทหลวงทำหน้าที่เป็นผู้ฟังการสารภาพบาปของเธอเป็นเวลาหลายปี

He was a confessor of his faith during persecution.

เขาเป็นผู้ประกาศความเชื่อของตนในช่วงเวลาที่ถูกข่มเหง

((sb.'s)) confessor ผู้ฟังการสารภาพบาป ((ของใครบางคน)) The priest was her confessor.

คำเหมือน: priest (บาทหลวง, แล้วแต่บริบท), spiritual advisor (ที่ปรึกษาทางจิตวิญญาณ)

มาจาก 'confess' (สารภาพ) บวกกับปัจจัย '-or' ที่หมายถึงผู้กระทำ

confess-or คือ pers-on (บุคคล) ที่รับฟัง confess-ion (การสารภาพบาป)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ