noun

confessor

günah çıkaran papaz, itirafçı

The priest acted as her confessor for many years.

Rahip uzun yıllar onun günah çıkaran papazı olarak görev yaptı.

He was a confessor of his faith during persecution.

Zulüm sırasında inancını itiraf eden biriydi.

((sb.'s)) confessor ((birinin)) günah çıkaran papazı The priest was her confessor.

Eş anlamlılar: rahip (bağlama göre), manevi danışman

'confess' (itiraf etmek) ve bir işi yapan kişiyi belirten '-or' ekinden oluşur.

Bir 'confess-or', bir 'confess-ion'ı (itirafı) duyan kişidir (person).

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.