noun

confrontation

การเผชิญหน้า, การปะทะ, ความขัดแย้ง

He wants to avoid a confrontation.

เขาต้องการหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้า

There was a violent confrontation between the two groups.

มีการเผชิญหน้าที่รุนแรงระหว่างสองกลุ่ม

((การเผชิญหน้า)) ((กับใครบางคน)) สถานการณ์ที่เป็นปฏิปักษ์กับใครบางคน He wants to avoid a confrontation with his parents.

((การเผชิญหน้า)) ((ระหว่าง A และ B)) การต่อสู้ระหว่างคนสองกลุ่ม There was a violent confrontation between the protesters and police.

คำพ้องความหมาย: conflict, clash, dispute; คำตรงข้าม: agreement, harmony

จากคำกริยา 'confront' บวกกับปัจจัย '-ation' ซึ่งสร้างคำนามที่แสดงการกระทำ

ให้นึกถึง 'การกระทำ' (action) ของการ 'เผชิญหน้า' (confronting) ใครบางคน ปัจจัย '-ation' ทำให้มันเป็นคำนาม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ