noun

confrontation

yüzleşme, çatışma, karşılaşma

He wants to avoid a confrontation.

Bir yüzleşmeden kaçınmak istiyor.

There was a violent confrontation between the two groups.

İki grup arasında şiddetli bir çatışma yaşandı.

((bir yüzleşme)) ((with sb.)) biriyle düşmanca bir durum He wants to avoid a confrontation with his parents.

((bir yüzleşme)) ((between A and B)) iki grup arasında bir kavga There was a violent confrontation between the protesters and police.

Eş anlamlılar: conflict, clash, dispute; Zıt anlamlılar: agreement, harmony

'confront' fiiline, eylem isimleri oluşturan '-ation' ekinin eklenmesiyle oluşmuştur.

Birisiyle 'yüzleşme' 'eylemini' düşünün. '-ation' eki onu bir isim yapar.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.