noun

descendant

ลูกหลาน, ทายาท, ผู้สืบเชื้อสาย

He is a direct descendant of the king.

เขาเป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงของกษัตริย์

These birds are descendants of dinosaurs.

นกเหล่านี้เป็นลูกหลานของไดโนเสาร์

((of sb.)) บุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้ที่เคยมีชีวิตอยู่ในอดีต He is a descendant of a famous writer.

คำพ้องความหมาย: heir, offspring, successor; คำตรงข้าม: ancestor, forefather

จากภาษาละติน 'de-' (ลง) + 'scandere' (ปีน) หมายถึง 'การปีนลง' จากบรรพบุรุษ

ลองนึกภาพแผนภูมิต้นไม้ครอบครัวที่ 'สืบเชื้อสาย' หรือไล่ลงมาตามรุ่น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ