noun

disability

ความพิการ, ความไร้ความสามารถ, ข้อเสียเปรียบ

He has a physical disability.

เขามีความพิการทางร่างกาย

The law protects people with disabilities.

กฎหมายคุ้มครองคนพิการ

Her lack of experience is a disability in this job.

การขาดประสบการณ์ของเธอเป็นข้อเสียเปรียบในงานนี้

ความพิการ ((ทางร่างกาย/การเรียนรู้/อื่นๆ)) ความพิการทางร่างกาย/การเรียนรู้ ฯลฯ She has a learning disability.

คนพิการ คนที่มีความพิการ The building has access for people with disabilities.

คำพ้องความหมาย: impairment, handicap; คำตรงข้าม: ability, capability

มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (ไม่) + 'ability' (ความสามารถ) แปลตรงตัวคือ 'การไม่มีความสามารถ'

แยกคำออกเป็น 'dis-' (ตรงกันข้าม) + 'ability' (ความสามารถ) หมายถึงการขาดความสามารถบางอย่างไป

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ