adjective

disappointed

ผิดหวัง

She was disappointed with her test score.

เธอผิดหวังกับคะแนนสอบของเธอ

He gave a disappointed sigh.

เขาถอนหายใจอย่างผิดหวัง

ผิดหวัง((กับ/โดย บางสิ่ง/บางคน)) to be disappointed ((with/by/in sth./sb.)) เธอผิดหวังกับคะแนนสอบของเธอ

ผิดหวัง((ที่...)) to be disappointed ((that ...)) ฉันผิดหวังที่เขาโกหก

คำพ้องความหมาย: sad, unhappy, let down; คำตรงข้าม: pleased, satisfied, happy

มาจากรูป past participle ของกริยา 'disappoint' อธิบายถึงสภาวะที่ไม่สมหวัง

นี่คือความรู้สึกที่คุณมีเมื่อบางสิ่งหรือบางคน 'ทำให้คุณผิดหวัง' (disappoints)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ