disgrace
คำแปล
ความอัปยศ, ความเสื่อมเสีย, ความน่าละอาย
ตัวอย่าง
He brought disgrace upon his family.
เขาทำให้ครอบครัวเสื่อมเสียชื่อเสียง
The politician had to resign in disgrace.
นักการเมืองต้องลาออกอย่างน่าอัปยศ
The messy park is a disgrace to the city.
สวนสาธารณะที่รกรุงรังเป็นความน่าอับอายของเมือง
รูปแบบไวยากรณ์
ความอัปยศ((ต่อใครบางคน/บางสิ่ง)) a disgrace to ((sb./sth.)) สวนสาธารณะที่รกรุงรังเป็นความน่าอับอายของเมือง
อย่างน่าอัปยศ in disgrace นักการเมืองต้องลาออกอย่างน่าอัปยศ
คำที่คล้ายกัน
คำพ้องความหมาย: shame, dishonor (ความอับอาย); คำตรงข้าม: honor, pride (เกียรติยศ, ความภาคภูมิใจ)
ที่มาของคำ
มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (ไม่) และ 'grace' (ความสง่างาม, ความโปรดปราน) หมายถึงการสูญเสียความโปรดปรานหรือเกียรติยศ
เคล็ดลับการจำ
ให้นึกถึง 'dis-grace' ว่าเป็นสิ่งที่ตรงกันข้ามกับการมี 'grace' (ความสง่างาม) หรือเกียรติยศ