noun

disquiet

ความไม่สงบ, ความกังวลใจ

There was a growing disquiet about the new policy.

มีความกังวลใจเพิ่มขึ้นเกี่ยวกับนโยบายใหม่

He felt a sense of disquiet watching the scene.

เขารู้สึกไม่สงบใจเมื่อดูฉากนั้น

((about/over sth.)) ความกังวลใจ (เกี่ยวกับบางสิ่ง) There is public disquiet about the reforms.

คำพ้องความหมาย: anxiety, unease, worry; คำตรงข้าม: calm, peace, quiet

มาจากคำอุปสรรค 'dis-' (ไม่) + 'quiet' (เงียบสงบ) หมายถึงสภาวะที่ไม่สงบหรือไม่นิ่ง

นึกถึงจิตใจที่ 'ไม่สงบ'—เต็มไปด้วยความกังวลและความวิตกกังวล จึงเป็น 'disquiet' (ความไม่สงบใจ)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ