adjective

distinctive

ที่เป็นเอกลักษณ์, โดดเด่น, มีลักษณะเฉพาะ

The bird has a distinctive yellow crest.

นกตัวนั้นมีหงอนสีเหลืองที่เป็นเอกลักษณ์

She has a very distinctive voice.

เธอมีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์มาก

a distinctive ((noun)) (คำนาม) ที่เป็นเอกลักษณ์ The car has a distinctive design.

คำพ้องความหมาย: characteristic, unique, special; คำตรงข้าม: common, ordinary

จากภาษาละติน 'distinguere' (แยกแยะ) 'dis-' (ออกจากกัน) + 'stinguere' (ทำเครื่องหมาย) แปลตรงตัวว่า 'ทำเครื่องหมายแยกจากกัน'

ให้นึกถึงคุณสมบัติที่ 'distinct' (แตกต่างชัดเจน) และทำให้บางสิ่งโดดเด่นกว่าสิ่งอื่น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ