adjective

distinctive

ayırıcı, kendine özgü, belirgin

The bird has a distinctive yellow crest.

Kuşun ayırt edici sarı bir ibiği var.

She has a very distinctive voice.

Çok kendine özgü bir sesi var.

ayırıcı bir ((isim)) bir şeyi özel yapan bir nitelik The car has a distinctive design.

Eş anlamlılar: karakteristik, benzersiz, özel; Zıt anlamlılar: yaygın, sıradan, tipik

Latince 'distinguere' (ayırt etmek) kelimesinden gelir. 'dis-' (ayrı) + 'stinguere' (işaretlemek), kelimenin tam anlamıyla 'ayrı işaretlemek'.

Bir şeyi diğerlerinden ayıran 'distinct' (belirgin) bir özellik düşünün.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.