adjective

distorted

บิดเบี้ยว, ผิดรูป

His face was distorted with pain.

ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

She gave a distorted account of the event.

เธอให้เรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่บิดเบือนไป

a distorted ((noun)) (คำนาม) ที่บิดเบี้ยว เธอให้เรื่องราวเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่บิดเบือนไป

((noun)) is distorted (คำนาม) บิดเบี้ยว ใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

คำพ้องความหมาย: warped, twisted, misrepresented; คำตรงข้าม: clear, accurate, straight

เป็นรูป past participle ของกริยา 'distort' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'distorquere' (บิดออกจากกัน)

คำนี้เป็นผลลัพธ์ของการกระทำ 'to distort' (บิดเบือน) ถ้าคุณบิดเบือนบางสิ่ง มันก็จะกลายเป็น 'distorted' (บิดเบี้ยว)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ