adjective

embarrassing

น่าอาย, น่าขายหน้า

It was an embarrassing situation.

มันเป็นสถานการณ์ที่น่าอาย

He made an embarrassing mistake.

เขาทำผิดพลาดที่น่าอาย

((คำนาม)) ที่น่าอาย ((คำนาม)) ที่น่าอาย It was an embarrassing moment.

มันน่าอาย ((ที่จะทำบางสิ่ง)) มันน่าอาย ((ที่จะทำบางสิ่ง)) It is embarrassing to fall in public.

Synonyms: awkward, shameful, humiliating; Antonyms: comfortable, pleasing

มาจากภาษาฝรั่งเศส 'embarrasser' (ขวางกั้น) จาก 'em-' (ใน) + 'barre' (แท่งไม้) ความหมายตรงตัวคือการวางแท่งไม้ขวางทางใครบางคน

ลองนึกภาพว่าถูก 'แท่งไม้' (barre) ขวางทางในที่สาธารณะ ทำให้รู้สึกอึดอัด นั่นคือสถานการณ์ที่ 'น่าอาย' (embarrassing)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ