noun

embarrassment

ความน่าอับอาย, ความลำบากใจ, ความขวยเขิน

He blushed with embarrassment.

เขาหน้าแดงด้วยความอับอาย

The old car was an embarrassment to the family.

รถเก่าคันนั้นเป็นเรื่องน่าอายของครอบครัว

เป็นที่น่าอับอายของ (ใครบางคน) เป็นที่น่าอับอายของ (ใครบางคน) To my embarrassment, I forgot his name.

แหล่งที่มาของความอับอาย แหล่งที่มาของความอับอาย The situation was a source of embarrassment.

Synonyms: shame, humiliation, awkwardness; Antonyms: pride, confidence

มาจากคำกริยา 'embarrass' บวกกับปัจจัย '-ment' ที่ใช้สร้างคำนามซึ่งบ่งบอกถึงสภาวะหรือผลลัพธ์

ปัจจัย '-ment' เปลี่ยนการกระทำ (embarrass) ให้กลายเป็นสภาวะหรือความรู้สึกที่เป็นผลตามมา (embarrassment)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ