adjective

eminent

โดดเด่น, มีชื่อเสียง, ยอดเยี่ยม

He is an eminent scholar of history.

เขาเป็นนักวิชาการประวัติศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง

The commission included several eminent lawyers.

คณะกรรมาธิการประกอบด้วยทนายความผู้มีชื่อเสียงหลายคน

((an/a)) eminent ((noun)) ...ผู้โดดเด่น He is an eminent scholar of history.

คำพ้องความหมาย: distinguished, renowned; คำตรงข้าม: unknown, obscure

มาจากภาษาละติน 'eminere' (โดดเด่น) จาก 'e-' (ออก) และ 'minere' (ยื่นออกมา)

คนที่มีชื่อเสียง (eminent) จะ 'โดดเด่น' (stand out) ออกมาจากฝูงชน ตัว 'e' ข้างหน้าอาจหมายถึง 'excellent' (ยอดเยี่ยม)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ