noun

estrangement

ความหมางเมิน, การแตกแยก, ความบาดหมาง

The argument led to a long estrangement between them.

การโต้เถียงนำไปสู่ความหมางเมินอันยาวนานระหว่างพวกเขา

He felt a sense of estrangement from his family.

เขารู้สึกถึงความห่างเหินจากครอบครัวของเขา

ความหมางเมินระหว่าง ((sb.)) และ ((sb.)) an estrangement between them

ความห่างเหินจาก ((sth./sb.)) a sense of estrangement from his family

คำพ้องความหมาย: alienation, separation, division; คำตรงข้าม: reconciliation, closeness

มาจากคำกริยา 'estrange' จากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'estranger' (ปฏิบัติเหมือนคนแปลกหน้า) คำต่อท้าย '-ment' หมายถึงสภาวะหรือผลลัพธ์

ให้นึกถึงการทำให้ใครบางคนกลายเป็น 'stranger' (คนแปลกหน้า) 'e-' (ออกไป) + 'strange' + '-ment' คือสภาวะของการถูกทำให้เป็นคนแปลกหน้า

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ