noun

face

ใบหน้า, สีหน้า, พื้นผิว, เผชิญหน้า

She has a happy face.

เธอมีใบหน้าที่มีความสุข

He looked at the face of the clock.

เขามองไปที่หน้าปัดนาฬิกา

You must face the consequences.

คุณต้องเผชิญหน้ากับผลที่ตามมา

((sb.'s)) face ใบหน้าของ(ใครบางคน) I saw the smile on her face.

the face of (sth.) พื้นผิวด้านหน้าของ(บางสิ่ง) The north face of the mountain is steep.

to face (sth.) เผชิญหน้ากับ(บางสิ่ง) We have to face the problem.

คำพ้องความหมาย (นาม): countenance, visage; คำพ้องความหมาย (กริยา): confront, encounter

มาจากภาษาละติน 'facies' ซึ่งหมายถึง 'รูปลักษณ์, รูปแบบ, รูปร่าง'

จำไว้ว่าเป็นส่วนหน้าของศีรษะคน หรือพื้นผิวด้านหน้าของวัตถุ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ