adjective

faced

ที่เผชิญกับ, ที่ปกคลุมด้วย

She was faced with a difficult choice.

เธอต้องเผชิญกับทางเลือกที่ยากลำบาก

The building is brick-faced.

อาคารหลังนี้มีผนังด้านนอกเป็นอิฐ

faced with ((sth.)) เผชิญกับ (บางสิ่ง) She was faced with a difficult choice.

((material))-faced ที่มีผิวหน้าเป็น (วัสดุ) It was a brick-faced house.

คำพ้องความหมาย: confronted, encountered; แนวคิดที่เกี่ยวข้อง: covered, clad

เป็นรูป past participle ของกริยา 'to face' มาจากภาษาละติน 'facies' (ใบหน้า, รูปแบบ, ลักษณะภายนอก)

ลองนึกภาพว่า 'ใบหน้า' (face) ของคุณหันไปทางปัญหาที่คุณกำลัง 'เผชิญ' (faced) อยู่

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ