noun

faces

ใบหน้า (พหูพจน์), สีหน้า, พื้นผิว

I saw many happy faces in the crowd.

ฉันเห็นใบหน้าที่มีความสุขมากมายในฝูงชน

A cube has six faces.

ลูกบาศก์มีหกหน้า

faces of ((sb./sth.)) ใบหน้า/พื้นผิวของ (ใครบางคน/บางสิ่ง) The faces of the children were bright.

คำพ้องความหมาย: visages, countenances (สำหรับคน); surfaces, sides (สำหรับวัตถุ)

เป็นรูปพหูพจน์ของคำนาม 'face' มาจากภาษาละติน 'facies' (ใบหน้า, รูปแบบ, ลักษณะภายนอก)

ลองนึกถึงฝูงชนที่แต่ละคนมี 'ใบหน้า' (face) ที่แตกต่างกัน คำว่า 'faces' ก็คือรูปพหูพจน์นั่นเอง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ