noun

altercation

การทะเลาะวิวาท, การโต้เถียง, การมีปากเสียง

He was involved in an altercation with a police officer.

เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับการทะเลาะวิวาทกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

an altercation ((with sb.)) การโต้เถียงอย่างรุนแรง (กับใครบางคน) He had an altercation with the referee.

คำพ้องความหมาย: argument, quarrel, dispute, row; คำตรงข้าม: agreement, harmony, accord

มาจากภาษาละติน 'altercari' (ทะเลาะ) ซึ่งเกี่ยวข้องกับ 'alter' (อื่น) หมายถึงการโต้แย้งระหว่าง 'คนหนึ่ง' กับ 'อีกคนหนึ่ง'

เป็นคำที่เป็นทางการมากกว่า 'argument' ลองนึกภาพคนสองคนพยายาม 'เปลี่ยนแปลง' (alter) ความคิดของอีกฝ่ายอย่างรุนแรง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ