noun

altercation

ağız kavgası, tartışma, atışma

He was involved in an altercation with a police officer.

Bir polis memuruyla ağız kavgasına karıştı.

an altercation ((with sb.)) (biriyle) ağız kavgası Hakemle bir ağız kavgası yaşadı.

Eş anlamlılar: argument, quarrel, dispute, row; Zıt anlamlılar: agreement, harmony, accord

Latince 'tartışmak' anlamına gelen 'altercari'den gelir ve 'diğer' anlamına gelen 'alter' ile ilgilidir. Bir 'diğer' ile öbürü arasındaki bir anlaşmazlık.

'Argument' kelimesinden daha resmidir. İki kişinin birbirlerinin fikirlerini zorla 'değiştirmeye' ('alter') çalıştığını hayal edin.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.