adjective

feeble

อ่อนแอ, อ่อนกำลัง, แผ่วเบา

He gave a feeble excuse for being late.

เขาให้เหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นสำหรับการมาสาย

The old man's pulse was feeble.

ชีพจรของชายชราอ่อนมาก

a feeble ((noun)) ((คำนาม)) ที่อ่อนแอ She made a feeble attempt to smile.

คำพ้องความหมาย: weak, frail, faint, delicate; คำตรงข้าม: strong, powerful, robust

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'feble' (อ่อนแอ) จากภาษาละติน 'flebilis' (น่าเศร้า) จาก 'flere' (ร้องไห้) ความหมายเปลี่ยนจาก 'น่าเศร้า' เป็น 'อ่อนแอ, น่าสงสาร'

ลองนึกภาพคนอ่อนแอมากจนแทบจะพูดคำว่า 'fee...ble' ไม่ได้ มันฟังดูเหมือนเสียงร้องที่แผ่วเบา

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ