flagellation
คำแปล
การเฆี่ยน, การโบย
ตัวอย่าง
The monks practiced self-flagellation as a form of penance.
พระสงฆ์ฝึกฝนการเฆี่ยนตีตนเองเพื่อเป็นการไถ่บาป
รูปแบบไวยากรณ์
((uncountable noun)) การกระทำที่เฆี่ยนตีตนเองหรือผู้อื่น The monks practiced self-flagellation.
คำที่คล้ายกัน
คำพ้องความหมาย: whipping, flogging, scourging
ที่มาของคำ
มาจากภาษาละติน 'flagellare' (เฆี่ยน) ซึ่งมาจาก 'flagellum' (แส้)
เคล็ดลับการจำ
ลองนึกภาพ 'ธง' (flag) ที่ถูกลม 'เฆี่ยน' และเชื่อมโยงการเคลื่อนไหวนั้นกับการกระทำที่เฆี่ยนตีคน