noun

flagellation

kırbaçlama, dövme

The monks practiced self-flagellation as a form of penance.

Keşişler, kefaret olarak kendi kendini kırbaçlama uyguladılar.

((uncountable noun)) kendini veya başkasını kırbaçlama eylemi The monks practiced self-flagellation.

Eş anlamlılar: whipping, flogging, scourging

Latince 'flagellare' (kırbaçlamak) kelimesinden gelir, bu da 'flagellum' (kırbaç) kelimesinden türemiştir.

Rüzgar tarafından 'kırbaçlanan' bir 'bayrağı' (flag) hayal edin ve bu hareketi birini kırbaçlama eylemiyle ilişkilendirin.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.