adjective

flawless

ไร้ที่ติ, สมบูรณ์แบบ

She gave a flawless performance.

เธอแสดงได้อย่างไร้ที่ติ

Her skin is flawless.

ผิวของเธอไร้ที่ติ

((ไร้ที่ติ)) ((คำนาม)) flawless ((noun)) It was a flawless diamond.

คำพ้องความหมาย: perfect, impeccable, immaculate; คำตรงข้าม: flawed, imperfect

มาจาก 'flaw' (ข้อบกพร่อง) + '-less' (ปราศจาก) หมายถึง 'ไม่มีข้อบกพร่อง'

'flaw' + 'less' = ข้อบกพร่องน้อยลง หรือไม่มีเลย สมบูรณ์แบบ!

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ