verb

fumble

คลำหา, ทำอะไรซุ่มซ่าม, ทำลูกหลุดมือ

He fumbled for his keys in the dark.

เขาคลำหากุญแจในความมืด

She fumbled her lines during the play.

เธอพูดบทของเธอผิดพลาดระหว่างการแสดง

The quarterback fumbled the ball.

ควอเตอร์แบ็กทำลูกหลุดมือ

((for sth.)) คลำหา (บางสิ่ง) He fumbled for his wallet.

((with sth.)) จัดการ (บางสิ่ง) อย่างซุ่มซ่าม She fumbled with the camera.

((sth.)) ทำ (บางสิ่ง) หลุดมือ The player fumbled the ball.

คำพ้องความหมาย: grope, mishandle, bungle

น่าจะมาจากภาษาสแกนดิเนเวีย เกี่ยวข้องกับคำที่หมายถึง 'คลำหา'

ลองนึกภาพการพยายามหาของในกระเป๋าที่เต็มไปด้วยของ คุณจะ 'คลำหา' ของนั้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ