noun

habit

นิสัย, ความเคยชิน, การเสพติด, ชุดนักบวช

Brushing your teeth is a good habit.

การแปรงฟันเป็นนิสัยที่ดี

She has a habit of tapping her foot.

เธอมีนิสัยชอบเคาะเท้า

A nun wears a special religious habit.

แม่ชีสวมชุดนักบวชแบบพิเศษ

a habit of -ing นิสัย(ในการทำบางสิ่ง) He has a habit of biting his nails.

to break a habit เลิกนิสัย It is hard to break a bad habit.

คำพ้องความหมาย: custom, routine, practice; คำตรงข้าม: ไม่มี

มาจากภาษาละติน 'habitus' (สภาพ, รูปลักษณ์, เครื่องแต่งกาย) ซึ่งมาจากคำว่า 'habere' (มี)

นิสัย (habit) คือสิ่งที่คุณ 'มี (have)' และทำเป็นประจำ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ