adjective

habitual

เป็นนิสัย, เป็นประจำ, ตามปกติ

He is a habitual liar.

เขาเป็นคนโกหกเป็นนิสัย

She took her habitual walk after dinner.

เธอออกไปเดินเล่นตามปกติหลังอาหารเย็น

เป็น ((คำนาม)) ที่เป็นนิสัย a habitual ((noun)). He is a habitual smoker.

Synonyms: customary, regular, usual; Antonyms: unusual, occasional, infrequent

มาจากภาษาละติน 'habitualis' ซึ่งมาจาก 'habitus' ที่แปลว่า 'นิสัย, สภาพ'

ถ้าคุณรู้จักคำว่า 'habit' (นิสัย) คำนี้ก็เป็นเพียงรูปคุณศัพท์ของมัน ใช้อธิบายสิ่งที่ทำจนเป็นนิสัย

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ