noun

heir

ทายาท, ผู้สืบทอด

He is the sole heir to the family fortune.

เขาเป็นทายาทเพียงคนเดียวของทรัพย์สมบัติของครอบครัว

She was the heir apparent to the throne.

เธอเป็นรัชทายาทโดยชอบธรรมของราชบัลลังก์

((sb.)) ((to sth.)) ทายาท (ของบางสิ่ง). He is the heir to a large estate.

คำพ้องความหมาย: successor, inheritor, beneficiary

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'oir' ซึ่งมาจากภาษาละติน 'heres' (ทายาท)

ตัว 'h' ไม่ออกเสียง ดังนั้นจึงฟังดูเหมือน 'air' (อากาศ) ทายาทคือผู้รับมรดกทุกอย่าง เหมือนกับการสูด 'อากาศ' แห่งมรดกของครอบครัว

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ