verb

annoy

ทำให้รำคาญ, รบกวน, กวนใจ

His constant tapping began to annoy me.

การเคาะของเขาไม่หยุดเริ่มทำให้ฉันรำคาญ

Don't annoy your little sister.

อย่าไปกวนน้องสาวของเธอ

((sb./sth.)) ทำให้ (ใครบางคน/บางสิ่ง) รำคาญ His constant tapping began to annoy me.

คำพ้องความหมาย: irritate, bother, vex; คำตรงข้าม: please, soothe, delight

มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'anoier' (ทำให้เหนื่อย, ทำให้รำคาญ) ซึ่งมาจากภาษาละติน 'inodiare' (ทำให้เกลียดชัง)

ลองนึกภาพ 'a noise' (เสียงดัง) ที่เริ่ม 'annoy' (ทำให้รำคาญ) คุณ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ