noun

impulse

แรงกระตุ้น, แรงผลักดัน, ความอยาก

He had a sudden impulse to buy a new car.

เขามีความอยากกะทันหันที่จะซื้อรถคันใหม่

The nerve sends an impulse to the brain.

เส้นประสาทส่งแรงกระตุ้นไปยังสมอง

She bought the shoes on impulse.

เธอซื้อรองเท้าคู่นั้นด้วยอารมณ์ชั่ววูบ

((an impulse)) to do sth. ความอยากที่จะทำ (sth.) He felt an impulse to shout.

to act ((on impulse)) ทำตามอารมณ์ชั่ววูบ She often acts on impulse.

Synonyms: urge, desire, instinct; Antonyms: deliberation, forethought

จากภาษาละติน 'impellere' (ผลัก, ขับเคลื่อน) มาจาก 'im-' (ใน) + 'pellere' (ผลัก)

ให้นึกถึง 'ชีพจร' (pulse) ภายในที่ 'ผลัก' (im-) ให้คุณทำอะไรบางอย่างทันที

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ