adjective

impulsive

หุนหันพลันแล่น, ใจเร็ว, วู่วาม

She made an impulsive decision to quit her job.

เธอตัดสินใจอย่างหุนหันพลันแล่นที่จะลาออกจากงาน

He is known for his impulsive behavior.

เขาเป็นที่รู้จักในด้านพฤติกรรมที่วู่วามของเขา

((an impulsive)) + noun ที่หุนหันพลันแล่น an impulsive purchase

to be ((impulsive)) เป็นคนวู่วาม He can be very impulsive at times.

Synonyms: spontaneous, rash, hasty; Antonyms: cautious, deliberate, prudent

จาก 'impulse' + '-ive' (ปัจจัยสร้างคำคุณศัพท์) 'Impulse' มาจากภาษาละติน 'impellere' (ผลัก)

คนที่ทำตาม 'impulse' (แรงกระตุ้น) คือคน 'impulsive' (หุนหันพลันแล่น) ปัจจัย '-ive' มักจะหมายถึง 'มีคุณสมบัติของ'

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ