adjective

insolvent

ซึ่งล้มละลาย, ซึ่งมีหนี้สินล้นพ้นตัว

The company was declared insolvent.

บริษัทถูกประกาศว่าล้มละลาย

He is an insolvent debtor.

เขาเป็นลูกหนี้ที่ล้มละลาย

ล้มละลาย ไม่สามารถชำระหนี้ได้ The company became insolvent last year.

((คำนาม)) ที่ล้มละลาย (คำนาม) ที่ไม่สามารถชำระหนี้ได้ He is an insolvent debtor.

คำพ้องความหมาย: bankrupt, broke; คำตรงข้าม: solvent, wealthy

จากภาษาละติน 'in-' (ไม่) + 'solvens' (จ่าย) เป็นคำคุณศัพท์ที่อธิบายสภาวะ 'ไม่จ่าย'

เช่นเดียวกับคำนาม 'insolvency' หมายถึง 'ไม่มีความสามารถในการชำระหนี้' ใช้อธิบายบุคคลหรือบริษัทที่ไม่สามารถชำระหนี้ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ