verb

irritate

ทำให้รำคาญ, ทำให้โกรธ, ทำให้ระคายเคือง

His constant complaining irritates me.

การบ่นไม่หยุดของเขาทําให้ฉันรำคาญ

The smoke irritated my eyes.

ควันทำให้ตาของฉันระคายเคือง

((sth.)) irritates ((sb.)) (บางสิ่ง) ทำให้ (บางคน) รำคาญ His constant complaining irritates me.

คำพ้องความหมาย: annoy (รบกวน), bother (ทำให้รำคาญ); คำตรงข้าม: soothe (ปลอบ), calm (ทำให้สงบ)

มาจากภาษาละติน 'irritare' หมายถึง 'กระตุ้น, ยั่วยุ'

ลองนึกภาพยุงบินหวี่ๆ รอบหูของคุณ - มัน 'irritates' (ทำให้รำคาญ) คุณ

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ