adjective

lonely

เหงา, เปล่าเปลี่ยว, อ้างว้าง

He felt lonely after his family left.

เขารู้สึกเหงาหลังจากครอบครัวของเขาจากไป

It was a lonely road with no houses nearby.

มันเป็นถนนที่เปล่าเปลี่ยวไม่มีบ้านอยู่ใกล้ๆ

to be/feel ((lonely)) เพื่ออธิบายความรู้สึกเศร้าจากการอยู่คนเดียว บางครั้งฉันก็รู้สึกเหงา

a ((lonely)) place เพื่ออธิบายสถานที่ห่างไกลหรือโดดเดี่ยว มันเป็นช่วงถนนทางหลวงที่เปล่าเปลี่ยว

คำพ้องความหมาย: lonesome, isolated, forlorn; คำตรงข้าม: sociable, popular

มาจากคำว่า 'lone' (เดียวดาย) บวกกับปัจจัย '-ly' ซึ่งใช้สร้างคำคุณศัพท์

'Lonely' คือความรู้สึกในแง่ลบของการอยู่คนเดียว ส่วน 'alone' อาจเป็นสภาวะที่เป็นกลางหรือเป็นบวกก็ได้

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ