adjective

merciful

เปี่ยมด้วยความเมตตา, กรุณาปรานี

The king was a merciful ruler.

พระราชาเป็นผู้ปกครองที่เปี่ยมด้วยความเมตตา

She was merciful to her enemies.

เธอมีความเมตตาต่อศัตรูของเธอ

merciful ((to sb.)) มีความเมตตาต่อ (ใครบางคน) She was merciful to her enemies.

คำพ้องความหมาย: compassionate (มีความเห็นอกเห็นใจ), forgiving (ซึ่งให้อภัย), kind (ใจดี); คำตรงข้าม: merciless (ไร้ความปรานี), cruel (โหดร้าย)

มาจาก 'mercy' (ความเมตตา) + '-ful' (เต็มไปด้วย) 'Mercy' มาจากภาษาละติน 'merces' (การจ่ายเงิน, รางวัล, ความสงสาร)

คนที่ 'merciful' คือคนที่ 'full of mercy' (เต็มไปด้วยความเมตตา)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ