adjective

merciless

ไร้ความปรานี, โหดเหี้ยม

The dictator was a merciless tyrant.

เผด็จการคนนั้นเป็นทรราชที่ไร้ความปรานี

He launched a merciless attack on his rival.

เขาเปิดฉากโจมตีคู่แข่งอย่างโหดเหี้ยม

merciless ((in sth.)) ไร้ความปรานีใน (บางสิ่ง) He was merciless in his criticism.

คำพ้องความหมาย: cruel (โหดร้าย), ruthless (ไร้ความปรานี), harsh (รุนแรง); คำตรงข้าม: merciful (เปี่ยมด้วยความเมตตา), compassionate (มีความเห็นอกเห็นใจ)

มาจาก 'mercy' (ความเมตตา) + '-less' (ปราศจาก)

คนที่ 'merciless' คือคนที่มี 'mercy' (ความเมตตา) 'less' (น้อย) หรือไม่มีเลย เป็นคำตรงข้ามกับ 'merciful' โดยตรง

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ