noun

misconduct

การประพฤติมิชอบ, พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม

The officer was fired for serious misconduct.

เจ้าหน้าที่คนนั้นถูกไล่ออกเนื่องจากการประพฤติมิชอบอย่างร้ายแรง

He was accused of professional misconduct.

เขาถูกกล่าวหาว่าประพฤติมิชอบในวิชาชีพ

((adjective)) misconduct การประพฤติมิชอบที่(เป็นคุณศัพท์) He was dismissed for gross misconduct.

Synonyms: การกระทำผิด, การปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ, ความไม่เหมาะสม; Antonyms: ความประพฤติดี, คุณธรรม, ความเหมาะสม

มาจากคำอุปสรรค 'mis-' (ไม่ดี) และ 'conduct' (ความประพฤติ) แปลตรงตัวว่า 'ความประพฤติที่ไม่ดี'

ลองนึกภาพวาทยกร (conductor) ที่ควบคุมวงออเคสตราได้ไม่ดี นั่นคือ 'mis-conduct' (การประพฤติมิชอบ)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ