verb

argue

โต้เถียง, อภิปราย, ยืนยัน

They always argue about money.

พวกเขามักจะโต้เถียงกันเรื่องเงิน

He argued that the plan was too risky.

เขาแย้งว่าแผนนั้นเสี่ยงเกินไป

((sb.)) argue ((with sb.)) ((about sth.)) โต้เถียง (กับใครบางคน) (เกี่ยวกับบางสิ่ง) My parents often argue about politics.

((sb.)) argue ((that ...)) โต้แย้งว่า... She argued that we should leave early.

((sb.)) argue ((for/against sth.)) ให้เหตุผลสนับสนุน/คัดค้านบางสิ่ง He argued for a change in policy.

คำพ้องความหมาย: debate, dispute, quarrel; คำตรงข้าม: agree, concur

มาจากภาษาละติน 'arguō' หมายถึง 'ทำให้ชัดเจน, พิสูจน์, กล่าวหา'

ลองนึกถึงทนายสองคนที่กำลังโต้เถียงกันเรื่องคดีในศาล โดยนำเสนอข้อโต้แย้งของตน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ