adjective

noble

สูงศักดิ์, สูงส่ง, มีคุณธรรม, สง่างาม

It was a noble gesture to donate the money.

การบริจาคเงินเป็นท่าทีที่สูงส่ง

She comes from a noble family.

เธอมาจากครอบครัวขุนนาง

a noble ((noun)) ...ที่สูงส่ง It was a noble gesture.

((sb.)) is noble (ใครบางคน)เป็นชนชั้นสูง She comes from a noble family.

คำพ้องความหมาย: honorable, dignified, aristocratic; คำตรงข้าม: common, base

มาจากภาษาละติน 'nobilis' หมายถึง 'เป็นที่รู้จัก, มีชื่อเสียง, สูงส่ง' ซึ่งมาจาก '(g)noscere' ที่แปลว่า 'รู้'

คน 'noble' คือคนที่เราควรจะ 'รู้จัก' (know) เพราะตำแหน่งที่สูงหรือคุณธรรมที่ยอดเยี่ยม

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ