adjective

noble

soylu, asil, yüce, onurlu

It was a noble gesture to donate the money.

Parayı bağışlamak asil bir davranıştı.

She comes from a noble family.

Soylu bir aileden geliyor.

a noble ((isim)) asil bir ... It was a noble gesture.

((sb.)) is noble soylu olmak She comes from a noble family.

Eş anlamlılar: honorable, dignified, aristocratic; Zıt anlamlılar: common, base

Latince 'bilmek' anlamına gelen '(g)noscere'den türeyen 'tanınmış, ünlü, soylu' anlamına gelen 'nobilis' kelimesinden gelir.

'Noble' bir kişi, yüksek rütbesi veya mükemmel karakteri nedeniyle 'bilmeniz' gereken biridir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.