adjective

obedient

ที่เชื่อฟัง, ว่านอนสอนง่าย

The obedient dog sat down on command.

สุนัขที่เชื่อฟังนั่งลงตามคำสั่ง

He was an obedient child who always followed the rules.

เขาเป็นเด็กที่เชื่อฟังซึ่งปฏิบัติตามกฎเสมอ

((obedient)) ((to sb./sth.)) เชื่อฟัง (ต่อใครบางคน/บางสิ่ง) The dog is obedient to its owner.

คำพ้องความหมาย: compliant, docile; คำตรงข้าม: disobedient, rebellious

มาจากภาษาละติน 'oboedire' (เชื่อฟัง) ซึ่งมาจาก 'ob-' (ไปยัง) + 'audire' (ได้ยิน) ความหมายตามตัวอักษรคือ 'รับฟัง'

ให้นึกถึง 'obey-dient' คนที่ 'obedient' คือคนที่เก่งในการ 'obeying' (เชื่อฟัง)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ