verb

oblige

บังคับ, ให้ความช่วยเหลือ, อำนวยความสะดวก

The law obliges companies to pay this tax.

กฎหมายบังคับให้บริษัทต่างๆ ต้องจ่ายภาษีนี้

He was happy to oblige her with a ride.

เขายินดีที่จะช่วยเหลือเธอด้วยการไปส่ง

((sb.)) ((to-inf)) บังคับ ((ใครบางคน)) ให้ ((ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง)) The law obliges companies to pay this tax.

((sb.)) <((with sth.))> ให้ความช่วยเหลือ ((ใครบางคน)) He was happy to oblige her with a ride.

คำพ้องความหมาย: compel, require, force, accommodate, help

มาจากภาษาละติน 'obligare' (ผูกมัด) จาก 'ob-' (ไปยัง) + 'ligare' (ผูก)

มีความหมายหลักสองอย่าง: 1) บังคับใครบางคน (ผูกมัดพวกเขาไว้กับการกระทำ) และ 2) ให้ความช่วยเหลือ (ผูกมัดใครบางคนไว้กับคุณด้วยความเมตตา)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ