verb

oblige

mecbur etmek, zorlamak, lütfetmek, yardımcı olmak

The law obliges companies to pay this tax.

Yasa, şirketleri bu vergiyi ödemeye mecbur ediyor.

He was happy to oblige her with a ride.

Onu arabasıyla bırakarak memnuniyetle yardımcı oldu.

((birini bir şey)) yapmaya mecbur etmek ((birini bir şey)) yapmaya mecbur etmek The law obliges companies to pay this tax.

((birine bir şey)) ile yardımcı olmak ((birine)) yardım etmek He was happy to oblige her with a ride.

Eş anlamlılar: compel, require, force, accommodate, help

Latince 'obligare' (bağlamak) kelimesinden gelir, 'ob-' (karşı) + 'ligare' (bağlamak).

İki ana anlamı vardır: 1) birini zorlamak (bir eyleme bağlamak) ve 2) bir iyilik yapmak (birini nezaketle kendinize bağlamak).

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.