adjective

obstinate

คำแปล

ดื้อรั้น, หัวแข็ง

The obstinate child refused to eat his vegetables.

เด็กดื้อรั้นไม่ยอมกินผักของเขา

He is obstinate in his refusal to apologize.

เขาดื้อรั้นที่จะไม่ขอโทษ

((คำนาม)) ดื้อรั้น เขาเป็นคนดื้อรั้น

((in sth.)) ดื้อรั้นในเรื่อง... เธอดื้อรั้นในการตัดสินใจของเธอ

คำพ้องความหมาย: stubborn (ดื้อ), headstrong (หัวรั้น); คำตรงข้าม: compliant (ว่านอนสอนง่าย), flexible (ยืดหยุ่น)

มาจากภาษาละติน 'obstinatus' ซึ่งเป็น past participle ของ 'obstinare' (ยืนกราน) มาจาก 'ob-' (ต่อต้าน) + 'stare' (ยืน)

ลองนึกภาพคนคนหนึ่งที่ 'ยืน' ('-stin-') 'ต่อต้าน' ('ob-') ความคิดเห็นอื่นๆ ทั้งหมด