verb

obstruct

ขัดขวาง, กีดขวาง, อุดตัน

A fallen tree obstructed the road.

ต้นไม้ล้มขวางถนน

He was charged with obstructing justice.

เขาถูกตั้งข้อหาขัดขวางกระบวนการยุติธรรม

((sth.)) ขัดขวาง (บางสิ่ง) ผู้ประท้วงพยายามขัดขวางการจราจร

คำพ้องความหมาย: block (ปิดกั้น), hinder (ขัดขวาง); คำตรงข้าม: clear (ทำให้โล่ง), facilitate (อำนวยความสะดวก)

มาจากภาษาละติน 'obstruere' (ปิดกั้น) มาจาก 'ob-' (ต่อต้าน) + 'struere' (สร้าง)

นึกถึงการ 'สร้าง' 'โครงสร้าง' ('-struct-') ขึ้นมา 'ขวาง' ('ob-') ทางเพื่อปิดกั้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ