noun

outrage

ความโกรธแค้น, ความเดือดดาล, การกระทำที่ชั่วร้าย

The decision caused public outrage.

การตัดสินใจนั้นทำให้สาธารณชนโกรธแค้น

He expressed his outrage at the injustice.

เขาแสดงความโกรธแค้นต่อความอยุติธรรม

ความโกรธแค้นต่อ ((sth.)) ความโกรธแค้นต่อการตัดสินใจ

คำพ้องความหมาย: indignation, fury, anger; คำตรงข้าม: delight, pleasure

จากภาษาฝรั่งเศสโบราณ 'outrage' หมายถึง 'ส่วนเกิน' มาจาก 'outre' (เกินกว่า) การกระทำที่เกินขอบเขตที่ยอมรับได้

จินตนาการว่าคุณ 'out' (ออก) จาก 'range' (ขอบเขต) อารมณ์ปกติของคุณเนื่องจากความโกรธจัด

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ