adjective

ascetic

ซึ่งบำเพ็ญตบะ, สมถะ

He lived a very ascetic life.

เขาใช้ชีวิตอย่างสมถะมาก

The monk followed an ascetic lifestyle.

พระสงฆ์ปฏิบัติตามวิถีชีวิตแบบนักบวช

an ascetic ((คำนาม)) (คำนาม) ที่สมถะ He lived a very ascetic life.

คำพ้องความหมาย: austere, self-denying, abstinent; คำตรงข้าม: hedonistic, luxurious

มาจากภาษากรีก 'askētikos' จาก 'askein' (ฝึกฝน) เดิมทีหมายถึงการฝึกของนักกีฬา

ลองนึกภาพนักกีฬาที่ต้อง 'ขอ' (ask) ร่างกายตัวเองให้ละทิ้งความสุขเพื่อการฝึกฝน

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ