adjective

annoying

sinir bozucu, rahatsız edici, can sıkıcı

That buzzing sound is very annoying.

Şu vızıldama sesi çok sinir bozucu.

He has an annoying habit of tapping his pen.

Kalemini tıkırdatmak gibi sinir bozucu bir alışkanlığı var.

((bir şey/biri)) sinir bozucu (bir şey/biri) sinir bozucu That buzzing sound is very annoying.

sinir bozucu bir ((isim)) sinir bozucu bir (isim) He has an annoying habit.

Eş anlamlılar: irritating, bothersome; Zıt anlamlılar: pleasing, soothing

'annoy' (rahatsız etmek) fiilinden gelir. Eski Fransızca 'anoier' (yormak) kelimesinden, o da Latince 'inodiare' (nefret ettirmek) kelimesinden türemiştir.

Kulağınızın dibinde vızıldayan bir sivrisinek düşünün. İşte bu 'annoying' bir durumdur. '-ing' eki, bu hisse neden olan bir şeyi tanımlayan bir sıfat yapar.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.