Adjektiv

ungewohnt

ที่ไม่คุ้นเคย, ที่ผิดปกติ, ที่แปลก

Die Stille war ungewohnt.

ความเงียบนั้นไม่คุ้นเคย

Er ist das frühe Aufstehen ungewohnt.

เขาไม่คุ้นเคยกับการตื่นเช้า

((sein)) + ungewohnt ไม่คุ้นเคย ความเงียบนั้นไม่คุ้นเคย

((j-m)) ((et4)) ungewohnt sein (สำหรับใคร3) (...4) ไม่คุ้นเคย งานนี้ไม่คุ้นเคยสำหรับฉัน

คำพ้องความหมาย: unüblich (ผิดปกติ), fremd (แปลก); คำตรงข้าม: gewohnt (คุ้นเคย), vertraut (คุ้นเคย)

คำอุปสรรค un- (ไม่) + gewohnt (คุ้นเคย) แปลตรงตัวว่า 'ไม่คุ้นเคย'

ถ้าคุณไม่ได้ 'wohnen' (อาศัย) อยู่ที่ไหนนานๆ สถานที่นั้นก็จะรู้สึก 'ungewohnt' (ไม่คุ้นเคย)

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ